Değer

Hic bitmek bilmeyen, hep aynı hikaye dönüyor basımda. Bir kız vardır, bir de erkek. Konusurlar, konusurlar, konusurlar. Bulusurlar, elele tutusurlar, hatta bazen öpüsürler. Ama sonuc? 3 gun, 5 gun.. Sonuc? Hep aynı, hep benzer. Bir taraf hep daha fazla degerlidir, degersiz taraf daha cok yuklenir. Degerli taraf goklerdedir, kendini bisey sanmaya devam eder. Bir cok seydir ve daha da cok sey olacaktır. Ilk basta ask, sevgi, tutku, atestir. Sonrasında alcak, serefsiz, pezevenk olur. Neden? Cunku sevmemistir, degersizi degersiz yapan odur. Altta mı kalır degersiz? Tabii ki hayır. Kufurlerle ortbas eder hayal kırıklıklarını. Hayata küser, bir daha sevmemeye yemin eder. Iste o zaman baslar hayat aslında. O hep asktan gectigini sandıgımız hayatın nefesi asıl o zaman alınır. Cunku bir sey acı veriyorsa vardır aslında, varlıgını ozaman anlarız. Seviyor ve seviliyorsak kim diyebilir ki her zaman cok mutlu oldugunu? Yalan. Kimse mutlu oldugunu kabul etmez, etmek istemez. Ama eger karsılıksızsa ask, bir taraf gokte bir taraf hep topragın dibindeyse her seyiyle; iste ozaman anlarız mutsuzluktur bu, asktır bu. Hissederiz biz olmasak bile ikaye kahramanı. Turlu olasılık ve hikayeler döner bu belirsizlikte. Kimin umrunda bu karmasa? Aslında herkes kendi hayatını yasar. Hayat devam etsin diye kullanırlar birbirlerini, ne yazık. O adam, o vicdansız, o alcak da zamanında degersiz olmustur aslında. Bilir nasıl yara alındıgını.. Ama kendini yüceltmektir sonucta degerlenmek. Off insanoglu nasıl da aciz, kendisini yukseltmek icin düsürdüklerini hic görmez; neden? Acımasız bir sekilde basa basa gecer insanların uzerinden, degersiz kılar onları. Kullanır, sonra hicbir sey yokmus gibi hayatına devam eder. Umursamaz ki, o his vardır cunku onda. Degerlidir o. Uff, cok karmasık bu hayat, düsünmek bile yoruyor beynimi; hem de nasıl.. Cogu zaman degersiz oldugum dogrudur bu hayatta. Zaman zaman da degerli. Ama diger degerliler gibi basmadım ben kimsenin üstüne. Yaptıgım tek sey az deger vermekti, hic acı cektirmedim isteyerek. Ama cok acı cektim, hem ben istedim bunu; hem de karsımdaki. Deger... O da ilginc ya, deger. Kime gore, neye gore..? Suan bana göre hayatımda hic suan kadar kaybolmus hissetmemistim. Öyle belirsizim ki, kendim bile varlıgımı göremiyorum. Acı cekiyorum ama nefesimi bile hissetmiyorum. Zamanmıs ilac, hadi gecsin bakalım kolaysa, alıp da tüm ezikligimi üzerimden; gecsin. Ruzgar gibi essin ve gecsin. Hadi unuttursun bana kolaysa butun anıları. 3 gune sıgan butun umutları, askı, tutkuyu, degeri unuttursun bana, degerliyi. Hadi beni de degere bindirsin o zaman. O cok guvendiginiz zaman, beni hayata döndürsün haydi. Hani nerede zaman? O zaman? Suan degersiz rolunde ben varım, degerlide sen. Eziyorsun beni seni tum yuceltmisligimle, basıp geciyorsun üstüme. Digerleri gibi acımasızsın ama ne yazıkki ben diger degersizler gibi hissiz degilim. Uzerimdeki, hayatımdaki her adımın beni yolun sonuna yaklastırıyor, acısını duyumsuyorum her an. Eger ben verdiysem degeri sana, kendimi de kücümseyebildiysem karsında; sen kendini kücültmeden öyle kal. Ben yucelttiysem ve seni kücültmeye kıyamadıysam, oyle kal. Aklımda, anımda, her anımda nasılsan hep oyle kal. Simdi gidiyorum biraz hayatından. Degerlendir beni diye degil, sakın degere bindirme beni. Senin gozunde deger nedir bir kere bilirsem, bir daha vazgecemem. Sadece sil beyninden beni, gecen haftadan, gecmis zamandan beni sil. Hic tanısmadık, ya da oylesine biriydim ben. Hic birtanem demedin bana, öpmedin ki hic beni, sarılmadın nefessiz bırakana dek; ve uykudatyken sarılmadın ki bana.. Hele de hic saclarımı sevmedin ki kucagında, hic.. Hadi simdi bir cırpıda unut beni, hic olmamısım gibi. Ben sana oyle davranacagım, son kez bu gece opucem hayalini. Ve son kez düsünücem bizi, sonra unutucam nefesimin sonuna kadar kokunu, dudaklarını ve her seyini...