Ayna

Bugun ugruna ugrastıgım tek sey kendimim. Seni, anılarını, gecmisimi ve hayallerimi kırmızı bir kutuya koydum dun. Tüm gecmisimi tıktım o karton kutuya. Seni bir tahta kutuya koyucak kadar bile önemsemedim bu kez. Bana bıraktıgın tum anıların, gecirdigimiz tum anlar, senin icin feda ettiklerimi koydum kutuya. Bir daha görüp de hatırlamamak icin seni. Yapamam sanmıstım ilk anda, ama sonra cıkardım ve hafızamı da koydum. Hafızamla bas edemezdim yoksa. Bir tek fotograflarını yırtamadım, cok istedim yok etmeyi aslında. Ama onları da kutuya koydum sonunda, son kez bakarak. Ve geride hicbir sey bırakma diye, utanclarını, gecmisini, gelecegini ve hayallerini de koydum. Hepsini bende unutmussun sanırım, hepsi hala bas ucumdaydı gittiginde. Kendini bile kandırırsın belki ama korkaklıgını benden saklayamazsın. Ben senin aynandım, icinden kacamazsın.